Далёка за паўночнымі гарамі ляжыць царства аднаго з наймагутнейшых паўбагоў, чыё імя – Індра – славяць усе на зямлі.
Ён кіруе навальніцамі, раскочвае гром над зямлёй, кідае вогненныя маланкі і пралівае дажджы над палямі і гарамі. Ён заўсёды сціскае ў правай руцэ смяротную сваю зброю – ваджру, падобную двухгаловай булаве, і заўсёды гатовы шпурнуць яе ў ворага. Па сіле сваёй ён узяў сабе ў спадарожнікі велізарнага белага слана, які з'явіўся з акіяна, калі здабывалі амрыту. Гэта ён, Індра, стаў сваёй магутнай рукой круціць вакол Палярнай зоркі ўсё свяцілы нябёсаў, падобна колу ганчара.
І гэта яму, вялікаму, вядомыя ўсе справы людзей і, мабыць, усё, што адбываецца ў міры, як быццам у яго мноства вачэй. Яго, і нікога іншага, клічуць Тысячавокім і славяць за гатовасць заўсёды з'явіцца на заклік аб дапамозе: ён бачыць, ён ведае і ён дапаможа. |
